En ineens staan alle deuren open………

Ik zat vanmiddag op de fiets onderweg naar het strand en watmij opviel terwijl ik om me heen aan het kijken was dat overal links en rechts van de straat, de deuren open stonden. De kapperszaak van de buurt, ik kon door de zaak van voor naar achter kijken, het Yoga Centrum had haar voordeur en ramen open staan, de Buurtsuper, de Bibliotheek, de HEMA en zelf de Juwelier had haar drempel verlaagt door de deur op een kier te zetten, i.p.v. dat je op een belletje moet drukken zodat de deur voor je wordt geopend.

Het viel mij op en trok mij naar het papier om dit verhaal met jullie te delen.

Blijkbaar heeft de warmte, deze extreme temperaturen invloed op ons als mens. We bewegen wat trager, zoeken verkoeling massaal op het strand waar we naar een plekje zoeken met wel voldoende ruimte om ons heen. Nieuwsberichten zijn er vol van; Wij moeten genoeg drinken en zorgen voor voldoende verkoeling, we moeten goed zorgen voor onze huisdieren en de boeren worden erop geattendeerd dat het vee (de koetjes en de schaapjes) in de wei buiten voldoende verkoeling en drinkwater hebben.

Deze berichten zijn “ zachter” en tonen of vragen om medeleven. Interessant he, want bij “ gewone” temperaturen houden we geen enkele rekening met onze huisdieren, we binden onze honden aan de boom zodat we op vakantie kunnen (niet iedereen doet dat natuurlijk), en de boeren (niet allemaal) laten hun koeien de hele dag in een stalen hok staan om te staan om hun product


ie capaciteit voor die dag te realiseren. En standaard hebben wij onze deuren op slot en onze ramen zijn gesloten, je weet maar nooit……

Dus wat gebeurt en nou met ons?

We zetten onze deuren open, zijn en tonen medeleven naar elkaar en zelf voor de diertjes wordt gezorgd en zien we even als onze gelijke.

Is een voorzichtige conclusie op z`n plaats als ik zeg dat we in deze context:

Meer vertrouwen hebben in onze medemens?

En of een gevoel van gezamenlijk “ lijden” of “ genot” hebben waardoor we voor elkaar gaan zorgen?

Mij inspireert het in ieder geval en roept het vele vragen op. M`n gedachten dwalen af naar andere landen waar deze temperaturen “ normaal” zijn. Ik reis af naar India, Thailand en ook naar het Caribisch gebied, het tropische Aruba en wat kan ik daar nou over zeggen. Lastig merk ik omdat ik daar was, maar niet als Local, maar als toerist. Een andere rol, een andere beleving dus mogelijk wel appels met peren vergelijken. Bovendien is wetenschappelijk bewezen dat wij als mens totaal verschillend reageren en handelen op situaties die zich structureel voordoen of op incidentele basis. En dan brengen deze gedachten mij weer bij twee ontzettend mooie en lastige Verandertrajecten die ik mag begeleiden; De Digitale Transformatie in Zorg van het Directoraat ICT van het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) en het briljante Traject van de Adoptie van de Digitale Werkplek (One Digital Workspace) bij de Rabobank.

De spreuk; “we leven niet in een tijdperk van verandering maar in een verandering van tijdperk” komt regelmatig voorbij in samenhang met de toename van de snelheid van veranderingen die elkaar opvolgen. En iedere keer opnieuw stel ik hier m`n vraagtekens bij want ik geloof dat  veranderen niets nieuws is voor ons, dat doen we al eeuwen en in vergelijkbare snelheden. (meer hierover weten:  http://mutatio.nu/ )

Dus doen we nou net alsof de Digitale Transformatie, of zoals hij ook wel wordt genoemd De Digitale Revolutie een incidentele verandering is of ervaren we ook deze verandering als 1 van de vele en inmiddels als iets wat structureel in onze levens past.

Wat mij betreft bestaat er geen eenduidig antwoord en is er geen goed of fout, het gaat om Bewustzijn. En dan neig ik langzaam naar de conclusie te komen van m`n verhaal.

Of het nou een extreem temperatuur verschijnsel is

En of een gezamenlijk lijden of genot (doel)

Een incidentele of een structurele verandering

Het gaat om Bewustzijn.

En heb je dus in deze context van extreme temperaturen dan de bewuste keuze gemaakt om je deuren open te zetten; om goed voor de diertjes te zorgen; om lief te zijn en medeleven te tonen voor je medemens en om te kiezen of je wilt bijdragen aan de veranderingen in jouw leven (werk/privé)?

Geniet van deze briljante zomer en kies…………bewust!

Marjolein van den Bos

Linked in: https://www.linkedin.com/in/marjoleinvandenbos/

Website: http://mutatio.nu/

Mobiel: 06-29525296

Email: vandenbosmarjolein@gmail.com

De poppenfabriek

Het leek een dag zoals vele andere. Alle werknemers liepen dezelfde weg naar de fabriek, klokten in als altijd, lieten hun bezittingen achter in een locker en vonden hun plekje in de immense fabriekshal. Zoals altijd om duizenden poppen af te leveren, bestemd voor speelgoedwinkels ergens in het land.

Die relatieve rust werd vandaag echter onderbroken door een poppetje dat gillend op de band lag. Ze schreeuwde het uit, vlak voordat ze bij de kwaliteitscheck kwam en zou verdwijnen in één van de vele dozen met andere poppetjes. Niemand scheen haar echter te kunnen of willen horen, en iedereen ging stug door met z`n werk. Hoe hard het poppetje ook probeerde duidelijk te maken dat haar hartje nog niet af was, niemand merkte het op. En machteloos en intens verdrietig viel ze van de band in de doos met complete poppen.

Daar lag ze dan, ingepakt met andere poppetjes in een kartonnen doos. Klaar voor de distributie naar de speelgoedwinkel ergens in het land. Verdrietig, onaf en in bange afwachting van wat er komen zou. Die nacht kon ze de slaap niet vatten en voelde ze zich intens eenzaam. Waarom werd er niet naar haar geluisterd? Wat had ze nog meer kunnen doen om duidelijk te maken dat het haar tijd nog niet was? Stilletjes hoopte ze dat er niet nog meer poppetjes waren die zich ook zo onaf voelden zoals zij, en ongehoord de band afrolden in de doos waarin ze lag.  

Een zwaar motorgeluid schrikte haar de volgende ochtend op. Het was de vrachtwagen die haar naar de speelgoedwinkel zou brengen. Na een rit die eindeloos leek te duren, werd de doos met een ruk geopend. Een grote man bekeek haar van top tot teen, waarna hij haar grijnzend in de etalage van de winkel plaatste, vlak achter een enorme andere pop. Deze pop, gekleed in een mannenpak met stropdas, keek stoer uit zijn ogen. Met zijn aktetas en hoed zag hij er indrukwekkend uit.

Daar zat ze dan in de etalage van een speelgoedwinkel schuin achter deze pop, te zitten. Toen de dag voorbij was, knipte de grote man de lichten uit en sloot de winkel. Wat er toen gebeurde had ze nooit verwacht. De soldaatjes begonnen te marcheren, de kinderen gingen spelen, de grote poppen onderhandelden over de beste plek in de etalage en weer andere liepen naar een kleine ruimte in de winkel om te studeren. Terwijl ze op onderzoek uitging, viel ze van de ene verbazing in de andere. Wat was iedereen druk bezig met zichzelf: met hogerop komen, met structuur aanbrengen in hun leven, met het nog slimmer worden door te studeren. Er waren zelfs poppen die de hele nacht aan het trainen waren om er nog strakker, mooier en slanker uit te zien.

Het poppetje vroeg zich af waarom iedereen met deze dingen bezig was. Er werd nauwelijks gesproken of gelachen, op de kinderen na dan, want die hadden de grootste lol. Toen de ochtend begon, vertrok iedereen naar z`n oude plek, alsof er niks gebeurd was. En na sluitingstijd begon het hele schouwspel weer opnieuw.

Het poppetje had al snel door dat al ze mee moest in dit tafereel, ze wilde zich aanpassen aan haar omgeving. Dat haar hartje niet af was, deed er niet meer toe. Presteren en het creëren van de beste plek om vooraan in de etalage te komen, werd de focus. Nacht in nacht uit was ze aan het studeren, trainen en strategisch aan het communiceren en haar netwerk aan het uitbreiden om zo in de juiste positie te komen. Ze voelde dat dit haar aan het uitputten was, maar ze kon niet opgeven. Ze was er bíjna. Nog maar een héél klein stapje, en dan zou haar doorbraak zijn: de beste plek in de etalage.  

En ja hoor, de volgende ochtend na het openen van de winkel ging de grote man aan de slag om de etalage te veranderen. Ze kreeg een plaatsje in de grote mooie stoel vooraan en ze voelde zich werkelijk de koningin van de winkel. Zie je nou wel, dacht ze, als je maar doorzet, je drive en ambities nastreeft zonder na te denken wat je erbij voelt dan krijg je de plek die je altijd wilde hebben. Vol trots keek ze om zich heen. Wat voelde ze zich rijk.

Die nacht ging iedereen weer aan de slag met hun nachtelijke activiteiten. Zij niet: ze was uitgeput. Ze had totaal geen energie meer en kon niet uit haar koninginnezetel komen. Wat was er met haar aan de hand? Die middag zat ze nog vol energie en vol trots, hoe kon ze zich nu zo leeg en uitgeput voelen? En zo verdrietig? Haar hoofd leek te ontploffen. Er konden geen gedachten meer in, maar ook niet meer uit. Volledig in de war zat ze in haar stoel tot de volgende ochtend de winkel weer openging.

En precies die dag kwam er een lief klein meisje met haar moeder de winkel binnen en pakte haar van haar zetel. Deze wil ik, deze wil ik, gilde ze naar haar moeder. Deze, uit de koninginnezetel! Natuurlijk schatje, zei haar moeder, en ze betaalde de grote man. Vol trots nam het meisje de pop mee in haar armen, dicht tegen haar aan.  

Die nacht lag het poppetje in een eigen bedje met een warm dekentje over haar heen in een heel fijn klein huisje. Een gevoel dat ze nog niet eerder had ervaren. Het was alsof ze thuis was gekomen. Ze ging haar bedje uit en ontdekte het huisje waar ze was beland. Vreemde harige dieren kropen snorrend tegen haar aan als ze op de grond ging zitten. Wat was dat toch, al dat lichamelijk contact? Het voelde vreemd en onwennig.  

De volgende ochtend haalde het meisje haar uit haar bedje en nam haar mee naar beneden waar iedereen gezellig aan de tafel zat te kletsen over de mooie, nieuwe dag die was begonnen. Ze wilden naar de speeltuin om lekker te spelen en lol te maken. Het poppetje was geschokt. Dat kan toch helemaal niet, dacht het. Er moet gestudeerd worden, je moet netwerken, je moet sterk en stoer zijn om de juiste plek in de etalage te krijgen om gezien te worden.

De dagen verstreken en het poppetje ging zich steeds vreemder en onthechter voelen van zichzelf. Ze raakte zichzelf kwijt en was volledig in de war. Haar haar werd dof en ze kreeg kale plekken op haar hoofd, haar mooie huidje zat vol met vlekken en ze voelde zich vreselijk lelijk en in de war. Het lieve meisje ging haar daarentegen steeds meer verzorgen. Ze gaf haar nog meer liefde dan voorheen en zei haar dat het niet erg was wat er gebeurde. Haar hartje zou alles weer helen…

Hier schrok het poppetje enorm van, want haar hartje was immers nog niet af. Hoe kon haar hartje nou alles helen? Ze bedacht allemaal dingen die voorheen succesvol waren geweest, maar niets veranderde haar gevoel. Ze voelde zich alleen maar ellendiger.

Tot ze op een dag wakker werd en naar het meisje keek dat nog lag te slapen in haar bedje. Het leek wel of ze lag te dromen. Ze werd er helemaal warm van. Misschien kan ik wel dromen, dacht ze. En na weer een heerlijke dag vol liefde en warmte werd ze de ochtend erna wakker en wist ze dat ze gedroomd had. Ze had gedroomd over een hart, een lijfje en warmte. Ze had gedroomd over liefde en hoe dat voelde en wat dat kan doen met poppetjes.

Vanaf die dag leek alles anders. Ze beleefde de warmte, ze voelde het geluk van de omgeving en kon ervan genieten. Ze rook het net gemaaide gras buiten en ze lachte om het musje op de tak aan de boom. Wow, zei ze tegen zichzelf. Volgens mij was dit er allemaal al, maar waarom heb ik dat niet gezien?

Het gevoel werd sterker en sterker. Ze genoot niet alleen van zichzelf, maar kon ook in het zonnetje zitten zonder iets te doen en iets te zeggen. De dagen gingen voorbij vol warmte en geluk totdat ze op een nacht besloot te vertrekken.

Ze schreef een afscheidsbrief aan het lieve meisje, bedankte haar voor deze wijze les en de schoonheid die zij mocht ontvangen. En bij het helpen helen van haar hartje, het voelen van liefde en warmte. Ze pakte haar rugzakje en vertrok op eigen benen vol liefde de wereld in.

De wereld die ze nu kon bekijken vanuit haar hart en met een sterk geloof in wat ze wilde gaan doen. Een wereld waarin ze in staat is om haar eigen keuzes te maken. Om eindelijk na deze lange reis met een grote glimlach het leven te leiden waarvoor zij destijds werd gemaakt in de poppenfabriek.

Intervisie

Intervisie zoals de Indianen dat vroeger deden……….

“Story`s are so powerful, because they transport us into other people their worlds.”

Ik kan het me nog goed herinneren, het was een hele fijne dag geweest. Zo`n dag die je ervaart als een flow, waarbij alles vanzelf gaat en de dingen op de juiste volgorde elkaar opvolgen. Mensen waar je aan denkt, die je dan ineens bellen, de lichten die op groen gaan en de frisse geur van net gemaaid gras die ervoor zorgt dat je een diepe adem teug door je neus neemt om ervan te genieten.

Zo`n dag was het toen ik in de avond in m`n kantoortje achter m`n laptop zat en dacht nu is het tijd. Tijd om samen te komen, samen te Zijn en samen te delen. We hebben zo ontzettend veel meegemaakt de afgelopen 1,5 – 2 jaar. En ik spreek jullie allemaal apart, ik weet wat jullie meemaken, hoe jullie je ontwikkelen, wat jullie beleven. Ik geniet van deze gesprekken maar nu is het tijd om te gaan delen. Het universum, de gelegenheid geven om ons te horen en ons kracht te geven op onze wegen die we bewandelen. Dat klinkt misschien zweverig, is het totaal niet. Dit is de wijze waarop de Indianen bijeen kwamen rond het vuur, om te delen, te helen en op te roepen tot…..

Zogezegd zo gedaan, en dat is echt zogezegd zo gedaan, 1 dag later stond de afspraak vast in onze agenda`s. Volle agenda`s, want al deze mensen, zijn jonge ambitieuze, talentvolle (ex) managementtrainees van een gerenommeerd Telecom Bedrijf, met een afgeronde WO-opleiding die inmiddels na 1 jaar Traineeship zijn uitgestroomd op uiteenlopende managementposities binnen het bedrijfsleven. Gemiddelde leeftijd van 24 jaar en dan al op deze posities, in de arbeidsmarkt staan maar vooral al zo bewust zijn van de eigen persoonlijke ontwikkeling. Het is een zegen om met deze jongeren (zo blijf ik ze noemen) te mogen samenwerken, te mogen (be) leven.

Vanaf een uurtje of 17.00 stroomt iedereen langzaam binnen op z`n eigenwijze wijze. De een komt ietsje later omdat ze nog wat lekker heeft gebakken wat iets langer in de oven moet, de ander zit in de auto en bedenkt zich ineens dat er was gevraagd om iets lekkers mee te nemen, dus die gaat nog even langs de Albert Heijn. Het gaat allemaal zoals het gaat en uiteindelijk rond een uurtje of 18.00 zijn we compleet. Zitten we allemaal bij elkaar met een bakkie koffie, een wit of rood wijntje, een glaasje water en een tafel vol met de meest uiteenlopende lekkernijen, van peentjes tot zelfgemaakte brownies met walnoten.

Ik voel me gezegend met deze fijne mensen om me heen en bedank dat iedereen er is en voorspel dat het een mooie avond gaat worden. Voorafgaand heb ik een intentie verzonden aan iedereen die gaat over het delen van jouw verhaal, de kracht van het delen en de kracht van het luisteren. We trappen af met een uitzonderlijk persoon, die vertelt wat er bij hem speelt op dit moment. We worden langzaam stiller, gaan gezamenlijk zwaarder ademen, zonder dat we het door hebben van elkaar en zitten gekluisterd aan z`n lippen met enige angst in onze ogen naar hem te luisteren. En zo volgen er meer verhalen. Allemaal met kracht vanuit de eigen beleving, de puurheid in de woorden, in het uiten van de gevoelens of het uitspreken dat deze gevoelens niet geuit kunnen worden, niet weten hoe nog op dit moment. Van schaterlachen tot een binnenste traan die net niet zichtbaar maar wel voelbaar is, het was allemaal aanwezig in de verhalen van de belevingen van de afgelopen 1 – 2 jaar van deze mooie jonge mensen.

Wat gebeurt en tijdens zo`n avond, wat gaat eraan vooraf en wat gaat er daarna gebeuren. Het samenbrengen in de fase vooraf beweegt mensen op onbewust niveau al naar zichzelf, naar de intentie van deze avond en naar de aanwezigen. De voorbereiding begint al op dat onbewuste niveau, de fysieke, feitelijk zichtbare voorbereiding, de vorm verschilt per persoon. De een is perfectionist en werkt het uit in een power point presentatie, de ander vertelt z`n verhaal en hakkelt bij bepaalde woorden, de ander is koel, kiest bewust de woorden en bij de ander is het herkenbaar waar ze staat in de toonhoogte en het verschillende lachje tijdens het verhaal.

De (her) kenning van onze eigen mechanismen wordt zichtbaar als we kunnen delen in een veilige omgeving. In dit geval in de vorm van een Intervisie. En niet alleen onze eigen mechanismen, de wijze hoe iemand reageert op het verhaal van de ander, de inhoud, de manier waarop er feedback wordt gegeven zegt van alles over waar deze persoon op dat moment zich bevindt en wat belangrijk is in z`n leven. Het is uiteindelijk een continue spel van spiegelen in alle puurheid en het allermooiste er is geen enkel belang. Iedereen die hier aanwezig is heeft bewust gekozen hier te zijn, wetend (on) bewust wat te doen zonder eigen belang.

Zo ging dat vroeger ook bij de Indianen, zij kwamen bijeen bij het vuur om te delen, om verhalen te delen, om de goden hun verhalen te vertellen en om hun grootouders te eren.

Dit hebben wij op donderdag 10 augustus 2017 ook gedaan, wij waren de Indianen rond de houten tafel, hebben geluisterd naar elkaar, onze verhalen vertelt en gedeeld en toevertrouwd aan het universum om op te pakken en ondersteunen waar nodig.

Dank lieve Boyd, Sajjad, Lennert, Zimma, Robert, Frank en Feiko. 

Till next time, ergens in oktober (zonder Lennert die is op reis)

Van Marjolein; “ik heb nog vele bruggen te bouwen”.

Vrouwelijk Leiderschap / Met Hart & Moed

We kennen het allemaal wel denk ik, de dagen of soms weken dat er dingen op je pad komen waarvan je denkt; “ is dat nou echt wat ik vandaag wil gaan doen”, of wat een apart gesprek had ik net met die vrouw of man, dat onderwerp waar kwam dat vandaan? “. Totale Verwarring is het woord wat ik er altijd aan geef, als dit me overkomt.

Een opeenvolging van gebeurtenissen die je pas naderhand kan plaatsen of die pas naderhand landen in jouw bewustzijn hier en waar je onderbewuste allang wist waarom deze gebeurtenissen op jouw pad zijn gekomen. Het Vertrouwen om in deze Verwarring te Zijn dat noem ik:

Het vertrouwen van je HART.

Zo is ook voor mij, de voorbereiding gegaan voor de Lezing die ik afgelopen dinsdag dd. 01-11 heb gegeven over Vrouwelijk Leiderschap in het Buurt- en Kerkhuis Bethel te Den Haag aan een vrouwennetwerk georganiseerd vanuit de yogaschool: Fit & Balans van Eugenie Baken. Een fantastisch initiatief waar iedereen zich voor kon inschrijven.

Je weet wat je wilt delen, je weet welke boodschap je wilt brengen, de kaders staan en toch was het nog niet van; “ Yes dit is het, nee het was het nog niet helemaal, er bleef iets open, iets waardoor ik de sparkel in m`n ogen nog niet had”. M`n ervaring heeft mij de wijsheid gegeven dat ik mag vertrouwen op dat komt wat er voor nodig is. Echt, dit gevoel heeft mij jaren gekost om te verwezenlijken, nu het er eenmaal is, is het alles wat ik nodig heb om te doen wat ik wil doen en te zijn wie ik wil zijn. Het is zalig. Er is wel iets wat je moet weten, het werkt alleen als je echt gelooft, als je echt vertrouwt in wat je gaat doen en als je oprecht zonder eigenbelang en met een pure en oprechte intentie Vanuit Jouw HART, jouw dingen onderneemt.

Op deze wijze in het leven staan daar is MOED voor nodig en ook weer niet. Ja, grappig want ik kan nu zeggen als je eenmaal weet dat je kunt Vertrouwen op je Hart dan is er geen Moed meer nodig, voordat je daar bent en blijft daar is Moed voor nodig. Als je eenmaal een aantal ervaringen hebt waarin je vertrouwd hebt op je HART dan zit de Moed in je Hart en gaat het vanzelf. Ik gun dit iedereen, dit is voor mij het ultieme gevoel van flow, zalig…..

Goed even terug naar de Lezing over Vrouwelijk Leiderschap, wat leven we toch in een fantastische wereld, met zulke mooie, moedige, kwetsbare, pure en vrolijke vrouwen. Leeftijd uiteenlopend van 35 tot 76 jaar met allemaal hun eigen verhaal over het leven. Over het nemen van stappen buiten de gebaande paden, loslaten van (ouder) patronen vanuit onze opvoeding, het ervaren om weduwe te worden, los te breken van onderdrukt te zijn en “ gewoon” trots te zijn als vrouw in deze maatschappij.

Alle verhalen zijn terug te herleiden naar het volgen van je HART, jouw diepste verbinding met je Zelf, wat sommige van ons ook onze Ziel noemen. Het maakt niet uit hoe je het noemt, het brengt je waar je ECHT wilt zijn of naar toe wilt. En hoe ben je in staat in een maatschappij waar je geleerd is te leven met je hoofd bij je HART? Voelen, leren luisteren naar je lijf. Wat heeft je lijf je te vertellen over wat je doet, waar je staat en waar je naar toe wilt. Ze kan het je allemaal vertellen je hoeft alleen maar te luisteren.

En luisteren naar je lijf doe je door momenten te pakken om even afstand te nemen van alle prikkels van je omgeving. Je hoeft hiervoor niet naar een klooster. Een wandeling in het bos, waar je je richt op je voetstappen, de bladeren die naar beneden komen, de wind die je hoort is al voldoende om stil te worden van binnen. Hoe stiller je kan worden van binnen hoe meer je in staat bent om naar jouw mooie lichaam te luisteren en je hart te volgen met het volste vertrouwen.

Want geloof me het leven hoeft echt niet ingewikkeld te zijn, het enige wat je hoeft te doen is je pad te volgen, te vertrouwen, te luisteren naar je lijf, altijd te vertrouwen en je hart te volgen.

Onderstaand een paar leuke foto`s als impressie van de Lezing over Vrouwelijk Leiderschap.

Vrouwelijk Leiderschap

Vrouwelijk Leiderschap1

Geloven in wat je doet

Iedereen heeft z`n pad welke hij/zij bewandeld. Hierin krijg je lessen, pak deze lessen, geniet en leer dan zal je groeien en steeds dichter bij jezelf komen te staan.

Hoe dichter je bij jezelf staat, hoe bewuster je door het leven kan gaan. Bewustwording is een zaligheid, het brengt je jouw eigen geluk, vreugde in de dingen die je doet en weten vanuit je essentie waarom je die dingen doet.

Geluk in je werk

Wat is geluk voor jou en hoe creëer je, je eigen geluk. Een groot gedeelte (40%) van ons geluk kunnen we dagelijks voor onszelf bepalen. Alleen al de keuze als je, je bedje uitkomt, kies ik om er een  mooie dag van te maken of ben ik chagrijnig en kijk ik op tegen alle dingen die ik die dag MOET doen. Wees bewust van de woorden die je kiest voor jezelf, wees bewust van je houding die je aanneemt en bepaal iedere dag opnieuw jouw eigen geluk.

Ben jij je eigen voorbeeld

Ben je bewust van je eigen gedrag, wat de invloed hiervan is op jouw omgeving. En ben je bewust hoe je gedrag overneemt van een ander in welke omgeving je ook bent. Er is geen sprake van goed of fout, wat interessant is voor jezelf wat geef je mee aan je omgeving (bv kinderen-prive & collega`s – werk) en wat je meeneemt uit je omgeving. Wat doet dit met jou als je hier bewust van bent. Wees bewust dat mensen volgen mensen, dus wat wil jij uitstralen?

 

Bewegen vanuit Intrinsieke Motivatie – Wat een briljant voorbeeld

Begin deze week heb ik een ontzettend leuk gesprek gehad met Cees-Jan Swart. Inmiddels heeft Cees-Jan de leeftijd van 54 jaar bereikt, is ruim 30 jaar werkzaam binnen dit bedrijf en heeft na een langere tijd op dezelfde plek, dezelfde functie te hebben bekleed besloten om te gaan bewegen binnen dit briljante bedrijf. Laat je inspireren door z`n verhaal.

Cees Jan is in 1986 gestart binnen deze organisatie werkend in de ploegendienst als operator voor het mainframe. In een periode van zo`n 3 jaar heeft hij enkele ontwikkelstappen gezet van de printers naar het console en in die tijd keek je op tegen de Systeem programmeurs. De stap die Cees Jan toen graag wilde zetten was dat hij richting Systeem programmeur wilde maar had daar toen niet de juiste kennis voor in z`n bezit. Uiteindelijk is hij door de groei van dit werk en de stijgende vraag naar expertise op dit vakgebied, intern opgeleid en is toen Systeem programmeur geworden op het Mainframe.

Rond het jaar 1992 kwam de opkomst van het Client Server concept, het down sizen en mini computers op basis van UNIX /AIX systemen als vervanging van het Mainframe. In de periode is Cees-Jan aan de slag gegaan om zich om te scholen naar AIX/UNIX beheer.

Rond het jaar 2000 was de opkomst van het internet, met de ratelmodems, dat herkennen we allemaal nog wel. De opkomst van de providers, rond deze tijd werd Cees-Jan gevraagd om de internet provider Freeler verder te ontwikkelen tbv de klant ING. Tevens kwam Vodafone opzetten als internet provider, dit was de “gouden tijd”, zoals vele deze herkennen.

Rond het jaar 2006 werd Cees-Jan gevraagd om 1e aanspreekpunt te worden voor de Gemeente Amsterdam. Alle opgedane kennis vanuit de techniek was nu zeer behulpzaam voor het optimaal kunnen bedienen van deze grote klant. De klant interactie was naast de techniek voor Cees-Jan een waardevolle aanvulling op z`n activiteiten. Wat speelt er bij de klant, weten we wat de core business is van onze klant, dergelijke zaken werden vanuit z`n expertise met de klant besproken. Deze activiteiten heeft Cees-Jan bijna 10 jaar uitgevoerd, met ontzettend veel plezier, enthousiasme en een hele grote mate van betrokkenheid bij z`n werk met z`n collega`s, het team en de klant.

En sinds eind vorig jaar heeft Cees-Jan besloten om het roer om te gooien. Hij kwam tot de bewustwording dat er zoveel mooie innovatieve dingen gebeurden binnen de organisatie waar hij ook onderdeel vanuit wilde maken. Tijdens dit proces merkte hij ook dat hij onbewust was vast geroest in z`n huidige activiteiten. Hij deed z`n werk met dezelfde passie en enthousiasme, maar alles ging op de automatische piloot in z`n comfort zone. Hier is natuurlijk niets mis mee, maar nu Cees-Jan de stap heeft gezet naar een volledig nieuw team en volledig ander werkervaart hij hoe fijn het is om te veranderen. Uit je comfort zone te stappen naar die stretch zone, de spanning van een nieuwe omgeving, nieuwe activiteiten die je echt nog moet leren. Ook wel een stap in het onbekende.

Natuurlijk brengt zo`n stap ook onzekerheden met zich mee. De vragen die Cees-Jan zichzelf stelde waren; “kan ik dit wel, ik weet een hoop dingen nog niet, met andere mensen werken, hoe reageren die op mij en wat verwachten ze van mij.” Het mooie is, zoals Cees-Jan dit omschrijft; is dat er nog veel meer mensen zitten die deze gevoelens hebben en dat je dit ook kunt delen met elkaar. Het delen van dingen niet weten, maakt je kwetsbaar, maar is zo ontzettend krachtig. Binnen het team is er sprake van allemaal mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn. Ze zitten hier omdat ze het leuk vinden om dit werk te doen, samen. Dus delen, elkaar helpen is natuurlijk gedrag binnen dit team.

Dit ontstaat als mensen vanuit hun intrinsieke motivatie aan het werk zijn. Wat Cees-Jan ook als de slagroom op z`n toetje ervaart is dat hij samen met een andere collega workshops organiseert om de opgedane kennis te delen met collega`s in onze organisatie. Hoe briljant is dat. We vergaren eigen kennis en delen dit met onze eigen mensen. Dit is Samen Leren Samen Werken.

Je moet niet bewegen, maar wees je bewust van wat er om je heen gebeurt. Kijk naar jezelf wat ben ik aan het doen, ben ik blij met wat ik doe, wat draag ik bij, heb ik nog voldoende uitdaging in m`n werk. Zit ik hier op deze plek omdat ik niet durf te bewegen of is h et makkelijk om te blijven zitten waar ik zit. Zeer wezenlijke vragen in een continue steeds sneller veranderende wereld om ons heen.

Om af te sluiten met de woorden van Cees-Jan: het is ontzettend leuk om nieuwe dingen te doen en met nieuwe mensen samen te werken. Ik kom elke dag opnieuw met plezier m`n bedje uit om naar m`n werk te gaan.

 

Cees-Jan & Marjolein

 

Ja, thuhh… jou lukt dat wel..

Gisteravond lag ik in bed en voordat ik mij ging begeven in de wereld van Frieda Klein, in de triller, Denken aan Vrijdag, waar ze haar gehele veilige omgeving en vrienden achterlaat om zelfstandig op zoek te gaan naar de moordenaar van haar ex-geliefde, ging de dag aan me voorbij. En ineens kwam bij me op dat ik ook vandaag weer meerdere malen heb verkondigd dat ik echt de leukste baan heb die je, je maar kan wensen. Naast dat ik het al een tijdje zelf tegen mensen in m`n omgeving zeg, gaan mensen t nu ook tegen mij zeggen…..

Wat is er toch met jou aan de hand, je komt t kantoor binnen met een big smile op je gezicht op maandag ochtend vroeg en waar ik je ook tegen kom, je lacht en straalt energie en vrolijkheid uit. Nou er is niets met mij aan de hand, ik ben blij, that`s it. Maar blij zijn met je werk is tegenwoordig niet iets vanzelfsprekend heb ik gemerkt. En ook ik kan hierover meepraten, want ook ik heb ervaringen waarvan ik nu kan zeggen, die niet zo fijn waren. Maar dat kan ik nu pas zeggen, omdat ik NU heb ervaren hoe t is om ECHT blij te zijn met je werk. Wat me ook is opgevallen de afgelopen jaren dat ik dingen aan het doen ben waar ik super blij mee ben, dat de mensen die blij zijn met hun werk allemaal een “verhaal” hebben. Iets hebben meegemaakt wat hun heeft gedreven tot verandering van binnen, in hun Zijn. Een paar weken geleden stond ik met m`n workshops op een Event van de Career Boost Community, waar Jacob Groote, VP Mobile Operations, z`n verhaal vertelde over z`n carriere. Waar hij NU staat, wat voor hem voor de wending/verandering heeft gezorgd, de noodzaak en hoe blij, gelukkig en succesvol hij nu is met zichzelf en in z`n werk. En zo kan ik er nog wel een aantal noemen met allemaal een vergelijkbaar verhaal.

 

Het mooie is, leuke dingen doen gaat gepaard met blij zijn, gaat gepaard met dingen doen waar je goed in bent met als gevolg dat je trots bent op je dagelijkse activiteiten en behaalde resultaten en je ook nog van grote toegevoegde waarde bent voor het bedrijf.

 

De kunst om hier te komen is om in contact te komen met je hart. Leef vanuit je hart en hoe weet je nou dat je vanuit je hart leeft? Simpel: als je weerstand biedt tegen mensen en omstandigheden, dan leef je niet vanuit je hart. Je hart zegt namelijk ‘ja’ tegen iedere persoon en elke situatie. Je hart oordeelt niet en omarmt alles en iedereen zonder voorwaarden.

 

Om hier te komen gaan we stappen gaan zetten in bewustwording. Ons bewust worden van het verschil tussen ons denkverstand en ons werkverstand.

 

  • Ons werkverstand is het verstand wat we hebben gekregen tijdens onze geboorte, puur, onbeschadigd en levend in het NU.

 

  • Ons denkverstand hebben we vanaf ons 3e jaar opgebouwd en bevat al ons geconditioneerde gedrag (patronen, overtuigingen, vaardigheden, criterium, waardes, etc).

 

  • Dit denkverstand en ons ego zorgen ervoor dat we niet meer naar ons werkverstand (= intuitie & hart) luisteren, want 90% van ons gedrag is automatisch gedrag (= denkverstand). Dus we hebben nog maar 10% werkverstand, om ons te leiden naar ons HART.

 

Dit wetende is het niet vreemd nu te weten, dat we iets heftigs, met grote impact (crisis) moeten meemaken om terug te komen bij ons Werkverstand. Dit brengt ons terug naar onze essentie, de kern, het pure stuk van ons Zijn, waar je kracht, je vermogen, je creativiteit, jouw geluk ligt.

 

 

 

Ik gun iedereen dit geluk.

 

Heb je het gevonden, deel dit met ons op onze Site.

 

De ambassadeurs van het Geluk☺

 

 

Marjolein van den Bos

Marjolein.vandenbos@kpn.com

06-29525296

 

 

Inspirerend leiderschap is een reis die je moet willen ondernemen

Inspirerend leiderschap is een reis die je moet willen ondernemen

Het informatietijdperk is voorbij. Als we alle berichten om ons heen mogen geloven, leven we dankzij de opkomst van internet in het inspiratietijdperk. Het is dan ook hoog tijd voor een nieuw type manager: de inspirator.

Een mooi voorbeeld is van: John de manager uit de Cup-a-Soup reclame, hij wist het allang. Met de legendarische slogan ‘Ik ben geen manager, ik ben een inspirator’ werd de commercial een hit. Het was een welkome parodie op de triestheid van menige kantooromgeving, waar de medewerkers zich te buiten gaan aan een spelletje patience terwijl hun manager op tafel springt en roept: “Om mensen te houden, moet je van ze houden.” Hoe hard we ook om de commercial moesten lachen, het raakte wel degelijk een pijnlijk punt. Wie wil nou niet zijn medewerkers inspireren? We lezen boeken, bezoeken cursussen of raadplegen een coach om erachter te komen hoe we het beste onze medewerkers kunnen stimuleren om gezamenlijk tot grote prestaties te komen. De medewerker is meestal niet onder de indruk en reageert onderkoeld op het nieuwste vision statement: “De baas is zeker weer op cursus geweest.” John de manager was lachwekkend, maar als het aan mij ligt omschrijft elke manager een groot gedeelte van z`n taak tegenwoordig als die van inspirator. Ik ben zeer gepassioneerd over het onderwerp inspiratie.

Zie hier een van de belangrijkste ingrediënten van inspiratie:

  • Voordat je anderen kunt inspireren, moet je zelf eerst geïnspireerd raken.

 

Mijn droom: anderen overtuigen van de noodzaak van inspiratie in het bedrijfsleven.

Dat klinkt als een open deur, maar in de praktijk blijkt het nog niet zo eenvoudig. Wie kan er een droom oplepelen en er vervolgens concrete invulling aan geven?

Droom

Het leven met een droom is volgens mij de formule van gepassioneerde en succesvolle mensen. Een droom geeft voldoening en plezier, waardoor medewerkers zich voelen aangetrokken en de energie terugkeert in het bedrijf. Een van de belangrijkste uitspraken van Mahatma Gandhi: “Als je doet wat je leuk vindt en waarin je gelooft, hoef je nooit meer te werken.”

De belangrijkste vraag is nog steeds hoe we onze droom kunnen vinden. Ik heb hem gevonden door het kind in mezelf naar boven te halen. Kinderen denken niet in belemmeringen en zijn van nature positief ingesteld. Met een positieve instelling kijk je anders naar jezelf en je omgeving en vindt je de dingen waar je plezier aan beleeft en gepassioneerd over bent. Wat je uitstraalt komt naar je toe. Maar met het hebben van een droom ben je er nog niet. Niet elke droom is een garantie voor succes. Een goede droom is positief geformuleerd, specifiek en ambitieus. Je moet er drive en passie aan kunnen ontlenen.

Het gaat om energie genereren en dan kom je vanzelf bij inspiratie terecht.

Tijdperken komen en gaan. Alleen de heersende leiderschaps- en managementstijl is door de jaren heen nauwelijks veranderd. Terwijl de aard van het werk ingrijpend is veranderd, is het merendeel van de managers nog steeds aan het plannen en controleren. Een groot gedeelde van de managers zitten eigenlijk nog in de leiderschapsstijl van 1960. Het gaat vooral om status, macht en controle. De focus ligt nog steeds op structuur en hiërarchie. En de gemiddelde manager ontleent zijn identiteit aan zijn werkzaamheden en bedrijfsdoelstellingen. Plannen en controleren van medewerkers is in het inspiratietijdperk niet overbodig, maar een manager moet tegenwoordig ook in staat zijn energie bij zijn medewerkers te genereren en ze mee te nemen in zijn droom. Anders worden we razendsnel ingehaald door de competitie. We leven in een andere tijd waarin we dringend nieuw leiderschap nodig hebben. Als je niet het beste uit jezelf kunt halen dan kan je ook niet het beste uit je mensen halen.

 

Medewerkers rennen nou eenmaal niet achter beleidsplannen of strategieën aan. Mensen lopen achter mensen aan.

Een inspirator stuurt zijn team aan door de toegevoegde waarde van de werkzaamheden duidelijk te maken. Hij leidt anderen op basis van zijn eigen kracht en niet op basis van angst en onzekerheden. Een inspirator is juist iemand die zijn identiteit aan zijn persoonlijkheid ontleent en niet aan zijn werk of functierang. En last but not least: de drijfveer van een inspirator is het groepsresultaat en de samenwerking is gebaseerd op ondersteuning en vertrouwen. Het gaat er tenslotte om hoe je als bedrijf talent aan je kunt binden. Als je geen inspirerende organisatie bent, willen getalenteerde mensen gewoon niet meer voor je werken. Vroeger koos men voor zekerheid, nu willen medewerkers zich kunnen ontplooien en zijn ze op zoek naar zingeving en toegevoegde waarde.

Ieder mens wil iets zinvols wil doen met zijn leven. Iedereen wil volgens mij een positieve bijdrage leveren aan de samenleving zodat die zich verder kan ontwikkelen. Ik weet dat ik hiermee een vrij positief beeld van de mens en diens drijfveren schets, maar dat is hoe ik in het leven sta. Inspiratie is een ‘containerbegrip’ waaronder van alles kan worden verstaan.

Zelf geef ik er invulling aan met de definitie ‘mensen in hun hart raken zodat zij de doelstellingen ondersteunen en mensen helpen zichzelf te ontwikkelen’.

Marjolein